Door: Nina Jansen & Rens van Hout

Pedofilie; een groot taboe. Het wordt binnen de maatschappij totaal verworpen en dit heeft geleid tot volstrekte afwijzing ervan. Vraag de gemiddelde mens op straat hoe hij of zij op een pedofiel zou reageren, en de antwoorden zullen niet mals zijn. “Schiet een kogel door zijn kop”, “Douw hem onder de grond” en “van mij mag hij dood gaan” waren bijvoorbeeld reacties op de komst van Benno L., die inburgerde in Leiden nadat hij zijn straf had uitgezeten.

Wat veel mensen niet weten is dat er een verschil is tussen pedofilie en pedoseksualiteit. Pedofielen zeggen over zichzelf dat ze ‘van kinderen houden’. Een pedoseksueel daarentegen voert zijn seksuele fantasieën met kinderen ook uit.

Het is niet helemaal duidelijk hoeveel personen in Nederland met deze geaardheid leven. Wel buigen een aantal seksuologen zich over een realistische schatting. Stopitnow.nl, een site die anoniem hulp biedt aan mensen met pedofiele gevoelens, meldt dat vermoedelijk 1 tot 3 procent van de Nederlandse bevolking met de pedofiele seksuele geaardheid leeft. Omdat het taboe enorm is, is de drempel naar hulpverlening echter hoog. Het EFP, expertisecentrum forensische psychiatrie, meldt in een verslag dat volgens hen maar liefst 1 procent van alle mannen tussen 17 en 70 pedofiel is. Dat komt neer op ongeveer 70.000 mannen in Nederland.

Een pedofiel wordt meestal niet in de samenleving geaccepteerd. Zeker niet wanneer hij al een keer de fout in is gegaan en dus pedoseksueel is. In de documentaire ‘Benno Tapes’ is te zien wat de veroordeelde Benno L. meemaakte na het uitzitten van zijn straf. Hierin is onder andere te zien hoe de veroordeelde pedofiel moeilijk aan een huis komt, aangezien hij niet welkom is in veel gemeentes en zodra hij ergens woont, hij wordt geterroriseerd door de buurtbewoners.

De terugkomst in de samenleving van een veroordeelde pedofiel is een moeilijke kwestie. Iedere partij heeft een eigen kleur en een tendens naar links of rechts. Vandaar dat wij een aantal vragen gesteld hebben aan verscheidene partijen. Het CDA vindt dat een ex-gedetineerde recht heeft op terugkeer in de samenleving maar vindt ook dat een gemeente niet verplicht is een gedetineerde op te nemen in haar gemeenschap. Het is volgens hen van belang dat de burgemeester bij deze beslissing betrokken wordt, dat er informatie-uitwisseling plaatsvindt tussen diensten en dat de zorgen van diens bewoners serieus genomen worden. Met gegronde redenen kan dat ook leiden tot een andere beslissing omtrent huisvesting.

De VVD wijkt lichtelijk af van deze mening. De VVD meent dat mensen niet veroordeeld zouden moeten worden om hun geaardheid. Wanneer zij deze echter praktiseren, of dit nu is in de vorm van kinderporno of het daadwerkelijk misbruiken van een kind, moet dit volgens hen hard worden aangepakt. De VVD heeft ervoor gepleit dat langdurig toezicht mogelijk is, wanneer pedoseksuelen hun straf hebben uitgezeten en terugkeren in de maatschappij. Volgens hen heeft een pedoseksueel geen recht om in zijn eigen woonplaats terug te keren. Ook hebben burgemeesters volgens hen geen plicht om een pedoseksueel te huisvesten. Doorslaggevend moet zijn op welke plek de veiligheid van de samenleving in het algemeen, en van het slachtoffer in het bijzonder, het beste gegarandeerd kan worden.

 

Een man van 45 vertelde ons via www.pedofiele.nl zijn mening over pedofilie en pedoseksualiteit en vertelde ook zijn eigen verhaal. Hij wil graag anoniem blijven.

Wie bent u?

Ik ben een bi-m van 45. Ik ben getrouwd en heb vijf kinderen. Twee jongens van 8 en 10, twee meisjes van 6 en 12 en een stiefzoon van 14. Mijn echtgenote is 29. Ze weet van mijn gevoelens en respecteert en houdt van me. Ik  ben ook dol op haar hoor, maar omdat wij zelf kinderen hebben was zij er ook voor dat ik medicatie zou gebruiken om me niet in de verleiding te brengen. Kinderen rennen ook bij thuis vaak gewoon naakt door het huis net als overal. En dat zou voor mij dus best lastig zijn, vandaar.

Hoe denkt u dat de kijk op pedofilie veranderd is vergeleken met tientallen jaren geleden?

Ik denk dat er enkele tientallen jaren geleden niet zo veel aandacht werd besteed aan pedofilie. Er werd vaak wat lacherig over gedaan en je kon in die tijd seksblaadjes gewoon in de winkel kopen. Dan ging het om blaadjes als Marcel, Ami, en Lolita. Daarin zag je verhalen over seks met kinderen, maar ook gewoon foto’s van kinderen die seks hadden met volwassenen. Daar werd toen niet moeilijk over gedaan en ze keken je ook echt niet raar aan als je die blaadjes kocht. Er waren ook heel veel mannen in die tijd die ze kochten. Dit waren vaak keurig getrouwde mannen waarvan je het in eerste instantie niet van zou verwachten.

Vindt u dat pedofilie gedoogd moet worden?

Dat is best een lastige vraag. Vindt jij dat homofilie moet worden gedoogd, of transgenders? Pedofilie is namelijk niet iets wat je kunt verbieden, iemand is gewoon zo. Daar heb je zelf geen invloed op en dat kun je ook niet veranderen. Je kunt immers ook een homo niet veranderen in een hetero. Veranderen kun je het dus niet; wat je er mee doet heb je natuurlijk wel invloed op.

Wat is het verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit?

Voor mij is dit verschil als volgt. Bij pedofilie denk ik aan iemand die van kinderen houdt. Die ze ook seksueel erg aantrekkelijk en opwindend vindt en als het zou mogen best graag seks met ze zou willen, maar kinderen nooit zou willen dwingen tot iets wat ze zelf niet willen. Dat is dus een op zich onschuldige geaardheid omdat je het niet in de praktijk brengt en je de wetgeving die dingen verbiedt respecteert. Zo geldt dat in ieder geval voor mij. Je zou wel willen, maar dan met liefde naar kinderen toe en nooit onder dwang, maar omdat je weet dat het niet mag doe je het ook niet. Als de wet het wel zou toestaan dan zou je het wel doen. Ook het downloaden van en kijken naar kinderporno is niet toegestaan en dat doe je dan dus ook niet. Wat pedofielen wel vaak doen is chatten met anderen hierover en vaak ook met jongeren; veel jongeren vinden dit ook leuk en spannend maar daar blijft het bij. Pedofielen hebben ook best vaak contact met jongeren maar ook daarbij gedragen ze zich. Bij pedoseksualiteit gaat het om mensen die seks hebben met kinderen. Dat is verboden. Dat mag dus niet. Dat gaat dus een stuk verder dan pedofilie.

Hoe red u uzelf in een samenleving waarin uw geaardheid vaak niet geaccepteerd wordt?

Dat is best moeilijk natuurlijk. Je wilt diep van binnen graag iets, maar je weet dat het strafbaar is, dat mensen het verachtelijk vinden dus je kunt er nooit voor uitkomen en er nooit met iemand over praten. Dat is niet gemakkelijk, maar daar moet je mee leren leven. Je geaardheid leidt er toe dat je je aangetrokken voelt tot kinderen. Ook seksueel, je raakt er opgewonden van en zou graag meer willen en weet dat dat niet mag. Die drang moet je dus onderdrukken en daar zijn gelukkig mogelijkheden voor.

Wat vindt u van het huidige beeld van de maatschappij over pedofielen? Denk hierbij aan Benno L., die door het hele land achtervolgd werd en moeilijk een woonplaats kon vinden.

Ook hier zou ik het onderscheid willen maken tussen pedofielen en pedoseksuelen. Een pedofiel die zich keurig gedraagt zou je niet lastig moeten vallen en ook gewoon moeten accepteren in je omgeving. Voor een pedoseksueel die echt kinderen misbruikt heb ik wel begrip, maar ik vind dat dat niet kan. Zo iemand moet je dus helpen en niet in de buurt van kinderen laten wonen, maar zeker niet pesten of achtervolgen.

Denkt u dat dit beeld in de toekomst zou kunnen veranderen? Wat denkt u dat hiervoor nodig is?

Ik denk dat iedere pedofiel wel leeft met beelden voor de toekomst. Van een wereld waar je gewoon kunt uitkomen voor je liefde voor kinderen. Een wereld waar het onder bepaalde omstandigheden wordt toegestaan dat volwassenen een relatie kunnen hebben met kinderen. Uiteraard zonder dwang, zonder misbruik maar met volop liefde. Ik denk dat het mogelijk is dat kinderen en volwassenen genieten van bepaalde vormen van seksualiteit, maar goed.. dat zit er denk ik echt niet in.

Als er een mogelijkheid zou zijn om van uw pedofiele gevoelens af te komen, zou u hier dan voor kiezen?

Dat is een lastige vraag. Eigenlijk ben ik heel gelukkig met de gevoelens die ik heb en de waardering en liefde die ik voor kinderen heb, maar tegelijk voel je je daarmee wel een outcast. Als er een tabletje zou zijn waarmee je geen pedofiel meer zou zijn dan zou ik dat daarom wel overwegen. Maar dat is er dus niet. Het enige wat je zou kunnen doen is het onderdrukken. Daarvoor kun je medicijnen nemen en dat werkt wel goed in die zin dat je daarmee je seksuele drang onderdrukt, dus je behoefte aan seks stopt dus eigenlijk. En die medicatie gebruik ik om te voorkomen dat ik mogelijk ooit eens per ongeluk toch de fout in zou gaan. Ik gebruik het middel ‘depo provera’. Dat is een middel dat vooral in de VS veel gebruikt wordt bij seksuele misdadigers. Het wordt vaak genoemd als chemische castratie. Uiteraard is een definitieve oplossing natuurlijk een echte castratie.

 

Het is moeilijk te zeggen hoe de Nederlandse samenleving in de toekomst met pedofilie om zal gaan. Jaren geleden was pedofilie niet zo’n groot taboe. Het was zelfs zo dat een politieke leider voor zijn pedofiele geaardheid uit kwam. Tegenwoordig zit dat toch wel anders. De maatschappij verafschuwt het en wil geen pedofielen in de buurt van haar kinderen. Dit zal in de komende jaren waarschijnlijk ook niet veranderen.